Kişisel fikrim, sadece öğrencinin değil, herkesin kendi ilgi alanlarını keşfetmesi gerektiği ve buna uygun bir firmada çalışması gerektiğidir.
Tutkuyla yapılan her projenin özel olduğu düşüncesindeyim.

Üniversitede öğrenci topluluklarında çalışmanın yararlı olacağı görüşündeyim.

Staj konusunda bazı şeyler söylemek istiyorum: Natali Hanım “öğrenci ne istediğini bilmeli”, İpek Hanım da stajlar için “öğrencinin ne olmak istemediği konusunda yol gösteriyor, eleme yapıyor” demiş. Ben burada kısmen İpek Hanım’a katılıyorum, çünkü stajlarda öğrenciler tam olarak bir şeyler elde edemiyor. Tamam, öğrencilerin kabahati olabilir ama şirketlerin de kabahatinin olduğunu düşünüyorum. Mesela ben üniversite 2. sınıfta iken yaz döneminde hem TRT’de hem de Türk Telekom’da staj yaptım. İnanın ikisi de boş geçti, bütün staj oturdum desem yeridir. TRT’de staj yaparken adeta ben insanları zorluyordum bir şeyler yapmak, bir şeyler öğrenmek için ama karşımdakiler biz stajyerlere “niye geldiniz buraya, burada neden staj yapıyorsunuz ki, niye başka yere gitmediniz, gidin oturun işte ne çalışması” gibi şeyler söylüyorlardı. Ben zorluyordum bir şeyler yapmak ve öğrenmek için ama onlar tersliyordu. Çünkü kendileri de hiçbir iş yapmadan maaşlarını almaya alışmışlar ve zor geliyordu çalışmak. Ardından Türk Telekom’da staj yaptım, metro ethernet alanında ve orada da hep istekli ben olmama rağmen “git otur, önünde PC ve internet var, git takıl işte” gibi şeyler söyleniyordu ve inanın orada da pek bir işlevsellik ve çalışma yoktu. Bu stajlar sadece CV’ye yazacak stajlar oldu yani teoride oldu ama pratikte olmadı maalesef… Sorarım bu konuda suç kimdedir?

Bir şey daha sormak istiyorum: Üniversitede öğrenci topluluklarında yer almak ve çalışmak kişiye iş yaşamında ne avantajlar getirir? Ben Dokuz Eylül Üniversitesi Elektrik-Elektronik Mühendisliğinden bu sene mezun oldum. Üniversitede iken Dil ve Kültür Topluluğu’nu kurdum. Kurucu başkanlık ile birlikte bu seneyle birlikte 3 yıl yönetim kurulu başkanlığını yürüttüm. Baktığımda kuruluş aşaması da dahil olmak üzere 4 yıl uğraştım kulüp işleriyle. Hatta tüzüğünü bile ben yazmıştım. Bölümümün zorluğu ve yoğunluğunun yanı sıra üniversitenin de olumsuz tepkisi ve kösteğiyle mücadele ettim. Sözde üniversiteler kulüp işlerine önem veriyorlar ancak bizim üniversitemiz pratikte tam tersini uyguluyordu. Daha kuruluş aşamasında bunu yaşatıyor ve adeta “topluluğunuz da üniversiteniz de sizin olsun” dedirtmek için uğraşıyordu. Düşünün sadece kuruluş ve onay aşaması 1 sene sürdü. Ardından kurulunca da hep köstek hep olumsuzluk. Hatta bir dönem toplulukların faaliyetleri, tanıtımları yasaklandı, öğrencilerin bir kampüsten diğerine geçişleri engellendi, yasaklandı. Bunun üzerine birçok topluluk kapanma ve dağılma sürecine girdi, üye sayısı azaldı, buna bizim topluluğumuz da dahildir. Bu süre zarfında çok çalıştım, çok yoruldum topluluğu birlik altında tutmak ve dağılmasını önlemek için. Ama gene de ayrılanlar oldu maalesef. Bu sene rektör değişimiyle birlikte bu durum hafif düzelir gibi oldu ve nihayet bir şeyler yapabildik… Sosrarım bu konuda sorumluluk ve suç kimindir?

Güzel sözcüklerin için çok teşekkür ederim;çalışmalarımın farkına varıldığı ve takdir edildiği için çok şanslıyım.

Şansın daima çalışanın yanında olduğunu düşünüyorum.

Merhaba Cengiz Bey,
Kesinlikle katılıyorum, yolumun açık olduğunu ifade etmenize sevindim.

Merhaba Eğitişim Kariyer Enstitüsü,
Yakından takip etmenize sevindim.

Saygılarımla,

This comment was originally posted on FriendFeed

İpek Hanım;
Stajlar aslında biz öğrenciler için müthiş bir fırsat. Fakat pek çok öğrenci staj sırasında ‘kullanıldığını’ hissediyor. Bunun yanında öğrenciyken o sektörü ve şirketi tecrübe etme imkanının önemi yadsınamaz. Fakat arada bir denge kurulması gerektiği görüşündeyim.

Birçok genç Natali gibi daha okul yıllarındayken geleceği hakkında karar veremeyebiliyor. Bu aşamada da stajlar gençlerin “ne olmak istemediği” konusunda bir eleme yolu teşkil edebilir.